Deze lijst geeft de zeven bekendste kunststijlen weer. Alhoewel dat je niet een deel uit kan maken van een originele stroming, kan je wel in dezelfde stijl schilderen. Een stroming komt voort uit een groep schilders die over het algemeen dezelfde kunststijl en ideeën gebruikten in een bepaalde tijd in de geschiedenis. Door over deze stijlen te leren en door te zien wat de schilders die in deze stijl schilderden hebben gecreëerd kan je beginnen met het ontwikkelen van je eigen stijl. Wanneer u op zoekt bent naar voorbeelden van verschillende stijlen dan vindt u bij Artello schilderijen vele voorbeelden. Een lijst van bekende stijlen:

  • Schilderkunstig
  • Impressionisme
  • Expressionisme en Fauvisme
  • Realisme
  • Abstractie
  • Fotorealisme

De schilderkunstige stijl verscheen toen de Industriële Revolutie in Europa opdook in de eerste helft van de 19e eeuw. Door de uitvinding van de metalen verftube konden schilders zich gaan focussen op het schilderproces zelf. De onderwerpen van de schilderijen waren realistisch, maar schilders namen niet de moeite om hun technische werk te verbergen. Zoals de naam al laat blijken ligt de nadruk bij deze stijl op het schilderen zelf: het karakter van het borstelwerk en de pigmenten. Schilders die in deze stijl schilderen verbergen niet de dingen die nodig zijn geweest om het schilderij tot stand te laten komen. Zij doen niet aan het gladstrijken van bepaalde texturen, en vlekken die per ongelijk zijn aangebracht laten zij zitten. De schilderijen van Henri Matisse zijn uitstekende voorbeelden van deze stijl.

Impressionisme dook in de jaren 1880 op in Europa. Hier probeerden schilders als Claude Monet licht vast te leggen. Dit deden zij niet op een realistische manier, maar met illusie. Je hoeft niet dicht bij Monet zijn waterlelies of Vincent Van Gogh zijn zonnebloemen te komen om de forse kleurstroken te zien. Echter zie je duidelijk wat het is. De objecten behouden hun realistische uitstraling maar hebben toch iets levendigs wat deze stijl uniek maakt. Het is moeilijk om te bedenken dat toen de Impressionisten voor het eerst hun werk lieten zien, ze veel kritiek kregen. Wat toen werd gezien als een ruwe schilderstijl is nu erg geliefd.

Expressionisme en Fauvisme zijn soortgelijke stijlen die in studio’s en galeries verschenen aan het begin van de 20e eeuw. Beide worden ze gekarakteriseerd door het gebruik van forse en onrealistische kleuren. Deze zijn gekozen om het leven te schilderen zoals het niet is. De twee stijlen verschillen op een aantal punten. Expressionisten als Edvard Munch wilden grilligheid en horror overbrengen. Dit deden ze met hypergestileerd borstelwerk en enge beelden. Edvard Munch liet het effect hiervan duidelijk zien in zijn schilderij ‘’De Schreeuw’’. Fauvisten willen ondanks hun ongewone kleurkeuze schilderijen schilderen die het leven op een geïdealiseerde manier weergeven.

Schilderijen die in de stijl Realisme zijn geschilderd lijken veel op echte dingen. Veel mensen zien deze stijl als ‘’kunst naar de waarheid’’. Alleen wanneer je deze schilderijen van dichtbij bekijkt zie je dat het daadwerkelijk verfstroken zijn. Realisme is sinds de Renaissance de meest dominante schilderstijl. De schilder gebruikt perspectief om een illusie van ruimte en diepte te creëren. De compositie en de lichtinval worden op een manier neergezet dat het onderwerp echt lijkt. De ‘’Mona Lisa’’ van Leonardo da Vinci is een goed voorbeeld van deze stijl.

Naarmate de eerste decennia van de 20e eeuw voorbij gingen werd schilderen steeds minder realistisch. Abstractie gaat over het schilderen van de essentie van een onderwerp zoals de schilder het interpreteert, niet over de zichtbare details. Een schilder kan het onderwerp aanpassen in kleur, vorm, grootte of patroon. Dit heeft Pablo Picasso gedaan bij zijn bekende schilderij van drie muzikanten. De muzikanten, geschilderd met scherpe lijnen en hoeken, lijken niet echt. Echter is er geen twijfel over wie ze zijn. Een schilder kan ook een onderwerp uit zijn oorspronkelijke context halen of vergroten, zoals Georgia O’Keeffe heeft gedaan in haar werk. Haar bloemen en schelpen kunnen worden gezien als dromerige landschappen.

Fotorealisme ontwikkelde zich in het einde van de jaren ‘60 en in de jaren ’70 als reactie op de stijl Abstracte Expressionisme. Deze stijl was de meest dominante kunststijl sinds de jaren 1940. Fotorealisme lijkt soms realistischer dan de realiteit. Ieder detail is aanwezig en er is geen foutje te zien. Sommige schilders kopiëren foto’s door ze te projecteren op een canvas. Zo kunnen alle details precies nageschilderd worden. Anderen doen het uit de vrije hand of gebruiken een soort rooster om een foto te vergroten. Een van de meest bekende fotorealistische schilders is Chuck Close. Zijn schilderijen van medeschilders en beroemdheden zijn gebaseerd op foto’s. 

Abstracte schilderijen vermijden realisme. De onderwerpen of doelen van de schilderijen zijn de gebruikte kleuren, de texturen en de materialen die zijn gebruikt om het te creëren. Een voorbeeld hiervan is een ‘’drip painting’’. Dit zijn schilderijen die gemaakt zijn door verf te spatten. Dit soort schilderijen kunnen door sommigen gezien worden als rommel, maar het is niet te ontkennen dat schilderijen als ‘’Number 1 (Lavender Mist)’’ een dynamische en kinetische kwaliteit hebben dat je interesse trekt. Abstracte schilders als Mark Rothko versimpelen het onderwerp door middel van kleuren. Schilderijen zoals zijn in 1961 geschilderde meesterwerk ‘’Orange, Red, and Yellow’’ doen dat duidelijk. Het zijn drie blokken met pigment waar je lang naar kan kijken.

Deze maand een winactie, schrijf een artikel over schildersstijlen en maak kans op een gratis Artello schilderij naar keuze.

300+ handgeschilderde schilderij, gratis verzending!
http://www.artello.nl/schilderijen.html
Categories: My Blog